شاخ به شاخ

دیشب توی اخبار درباره دوبانده شدن یکی از راه‌ها در استان خراسان شمالی و به تبع اون کم شدن میزان تصادفات در همون مسیر یک گزارش پخش شد. آخر این گزارش از یک راننده درباره همین موضوع پرسید و اونم با اعتماد به نفس بالا جواب داد که: از وقتی که این جاده دوبانده شده میزان تصادف‌های شاخ به شاخ خیلی کم شده. توجه دارید که:

تصادف شاخ به شاخ اتوموبیل‌ها در جاده دو بانده!!!

اما اصل فکرم که این موضوع رو اینجا گفتم نکته (یا سوتی) بامزه بالا نبود، بلکه موضوع اصلی میل به دیده شدن هستش که از نوجوانی در جامعه ما به وجود میاد و تا پیری هم ادامه داره و متأسفانه هر روز هم داره تشدید میشه. این میل به مصاحبه (حالا در هر موضوعی) نمونه کوچیکی از میل به دیده شدنه، نمونه‌های بزرگتر رو می‌تونید در آمار بالای عمل‌های زیبایی، افزایش میزان قبولی دختران در دانشگاه، وضعیت زننده پوشش جوان‌ها، تب خواننده و بازیگر شدن در بین جوانان، آمار بالای وبلاگ‌های ایرانی (منم جزو اونها هستما) و خیلی موارد دیگر ببینید. به نظر من یکی از دلایل این موضوع میتونه این باشه که ما هیچ‌وقت نسل جوانمون رو نمی‌بینیم بلکه فقط براشون شعار می‌دهیم. شاید بگین پس این همه جشنواره و سازمان و … چی؟ ولی من میگم که اولا این چشنواره‌ها عموما طیف خاص و کوچکی از جوان‌هامونو که برای مسئولین قابل قبول هستند رو تشکیل میده و دوما نادیده گرفتن جوان‌ها در فرهنگ ما هستش (یادتونه از بچگی فقط نمره بیست آوردن برای والدین ما ارزش داشت) و با این جشنواره‌ها حل‌شدنی نیست.

از دید شما دلیل اصلی این موضوع چی میتونه باشه؟

Advertisements
این نوشته در دسته‌بندی نشده ارسال شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s